1966-09-20 – pierwsza publikacja naukowa o PCB w środowisku

20 września 1966 r. szwedzki chemik Sören Jensen opublikował wyniki badań, które wykazały obecność polichlorowanych bifenyli (PCB) w organizmach żywych. Było to jedno z pierwszych naukowych potwierdzeń, że związki te występują w środowisku naturalnym.

Nieoczekiwane odkrycie

Sören Jensen prowadził badania nad substancjami chemicznymi występującymi w tkankach zwierząt morskich. Podczas analiz laboratoryjnych wykrył nieznane wcześniej związki chlorowane, które początkowo określano jako tajemnicze zanieczyszczenia przemysłowe.

Identyfikacja PCB

Dalsze badania wykazały, że wykryte substancje to polichlorowane bifenyle – związki szeroko stosowane w przemyśle elektroenergetycznym, szczególnie w transformatorach i kondensatorach.

Znaczenie odkrycia

Publikacja Jensena zwróciła uwagę świata naukowego na fakt, że PCB są trwałe w środowisku i mogą kumulować się w organizmach żywych. Związki te wykrywano później w rybach, ptakach oraz w tkankach ssaków.

Początek badań nad trwałymi zanieczyszczeniami

Odkrycie to zapoczątkowało szerokie badania nad trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi. W kolejnych latach wykazano, że PCB mogą rozprzestrzeniać się na duże odległości i występować nawet w regionach oddalonych od źródeł emisji.

Wpływ na regulacje środowiskowe

Badania prowadzone po publikacji Jensena doprowadziły do stopniowego wprowadzania regulacji ograniczających produkcję i stosowanie PCB. Ostatecznie związki te zostały objęte globalnymi ograniczeniami w ramach Konwencji sztokholmskiej dotyczącej trwałych zanieczyszczeń organicznych. Opracowanie redakcyjne.